Emocje dziecka i zainteresowania
Dalej wymienia się moment zainteresowania. Dziecko interesuje tylko to, w czym może się wyżyć całkowicie. Samo słuchanie lub mówienie czy też myślenie, które nie przechodziłoby bezpośrednio w stadium działania, wykonywania, nie zdoła dzieci głębiej zaabsorbować. Moment zainteresowania bywa podnoszony także wtedy, gdy zaleca się aktywność w sensie samodzielności dziecka. Dziecko interesuje się żywo przede wszystkim tym, co może robić samo. Podnosi się dalej, iż skrępowanie aktywności ucznia hamuje zawiązki twórczości oryginalnej na rzecz samej tylko receptywności. Dalej bywa wysuwany argument, iż nabywanie pewnej wiedzy czy też sprawności w działalności aktywnej dokonuje się w szybszym tempie i daje trwalsze rezultaty, aniżeli przy biernym zachowaniu się uczącego. Twierdzenie to opiera się częściowo na wynikach badań eksperymentalnych. Przykładowo wymienimy badania Ga-tesa i Taylora dotyczące uczenia się pisania1. W badaniach tych jedna z grup równoważnych uczyła się pisania w ten sposób, iż przekalkowy-wała litery, druga natomiast przerysowywała litery z wzoru, nie posługując się przy tym kalką.
Podobne strony: Psychologia i metody nauczania i nie tylko.